tlologa

1

Lublin, ul. Głęboka. Projekt i realizacja wzmocnienia podłoża gruntowego pod ścianą południową bud. mieszkalnego - 2018 r.

Budynek mieszkalny jest wieżowcem typu punktowego, posiada 9 kondygnacji nadziemnych oraz odsłonięte od zachodu przyziemie. Zrealizowany metodą uprzemysłowioną w roku 1962 według projektu powtarzalnego. Ściany nadziemia zaprojektowane zostały jako monolityczne betonowe. Budynek posadowiony jest w sposób bezpośredni na ławach fundamentowych. Ściany fundamentowe budynku wykonane są w piwnicy i parterze jako żelbetowe, a w pozostałych kondygnacjach jako monolityczne betonowe,  Budynek posadowiono na zboczu skarpy, w niejednorodnych warunkach gruntowych, co skutkowało osiadaniem i przechylaniem się całego budynku. Pierwsze pomiary wychylenia wykonane zostały w 1975 roku, odnotowane wówczas wychylenia na poszczególnych krawędziach wynosiły od 20 do 30 cm. Wychylenie ścian budynku mierzono w ostatnim czasie podczas badań geodezyjnych w grudniu 2009r i w marcu 2011r. Określone zostały wartości i wektory wychyleń dla każdej z krawędzi. Pomiary wykazały, że budynek wychyla się w kierunku południowo-zachodnim obracając się w płaszczyźnie pionowej przechodzącej przez narożniki: południowo-
zachodni i północno-wschodni, z zachowaniem ciągłości konstrukcji. Wartości wychyleń wykazywały niewielką tendencję wzrostową w stosunku do pomiarów wcześniejszych. Maksymalne wychylenie budynku wynosiło 36,38cm pomiędzy najwyższym i najniższym punktem osnowy pomiarowej.  Badania i ekspertyza techniczna dra inż. Jerzego Szerafina wykazała niewielki zapas możliwego dalszego wychylania oraz możliwość powiększenia uszkodzeń budynku. 
W ramach projektowanego remontu zabezpieczającego przewidziano:

- wzmocnienie podłoża gruntowego pod fundamentami za pomocą technologii Soilcrete D (jet grouting),  
· wyk
onanie ściągów stalowych na ścianach budynku, w celu zabezpieczenia ich przed przemieszczeniami poziomymi
· wykonanie iniekcji spękań w poziomie przyziemia
Realizację robót kolumn jet-grouting wykonano w sierpniu 2018 roku. Pomiary kontrolne wychylenia budynku będą prowadzone dla sprawdzenia skuteczności podparcia budynku.

Autor projektu: inz. janusz Fronczyk, Współpraca: mgr inż. Adam Jarosz
MWSnap172
 MWSnap171 MWSnap169 MWSnap174  IMG_20180813_144428  IMG_20180813_144620

2

Lublin, Plac Litewski 3. Pałac Lubomirskich - XI.2018 r.

Ekspertyza techniczna konstrukcyjno-budowlana. Autor: inz. J. Fronczyk rzeczoznawca budowlany, współpraca: mgr inż. A. Jarosz.

Budynek pałacu Lubomirskich przy Placu Litewskim 3 w Lublinie jest obiektem zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków pod nr A/480. Posiada dwie kondygnacje nadziemne, poddasze użytkowe i częściowe niewielkie podpiwniczenie.
Z danych historycznych przytaczanych w wielu opracowaniach wynika, że w XVI wieku najpierw wznosił się w tym miejscu renesansowy dwór obronny należący do Firlejów, a następnie w 1683 został wniesiony przez Teofilę Ludwikę Ostrogską do małżeństwa z Józefem Karolem Lubomirskim. Pod koniec XVII wieku budynek został przebudowany w stylu barokowym, przy współpracy z Tylmanem z Gameren. Po tej przebudowie jednopiętrowy pałac zyskał wysoki dach z lukarnami, narożne alkierze od strony północnej i ryzalit od południa. W otoczeniu znajdowały się budynki gospodarcze: stajnie, kuźnie i oficyny mieszkalne dla gości. W 1722, za sprawą małżeństwa Marii Anny Lubomirskiej z marszałkiem Wielkiego Księstwa Lubelskiego Karolem Sanguszko, gmach przeszedł na własność rodziny Sanguszków, na stałe mieszających w Lubartowie.
MWSnap131
  

W 1822 pałac przeznaczono pałac na siedzibę Komisji Województwa Lubelskiego. Remont według projektu lubelskiego architekta Jana Stompfa nadał gmachowi klasycystyczny wygląd, m. in. przez dodanie piętra i bocznych, wolnostojących pawilonów od frontu. Siedem lat później pałac znów wymagał odbudowy na skutek zniszczenia przez pożar. Podjął się tego warszawski architekt włoskiego pochodzenia Henryk Marconi, który zburzył drugie piętro przywracając barokowe proporcje. Pawilony połączono z bryłą pałacu, tworząc tym samym jego skrzydła, a alkierze podwyższono na kształt wież. Całość zyskała szatę architektoniczną w stylu empire. Fasadę, boniowaną na wysokości parteru, podzielono sześcioma pilastrami jońskimi, między którymi umieszczono płaskorzeźby przedstawiające uskrzydlone postaci kobiet trzymających wieńce. W zwieńczeniu znajduje się trójkątny tympanon ze stylizowanymi liśćmi akantu. Na planie brukowania ulic z 1852 r.  budynek nazywany jest Pałacem Rządu Gubernialnego, który funkcjonował od 1837 roku, kiedy zlikwidowano województwa i wprowadzono na ich miejsce gubernie, gmach stał się siedzibą lubelskiego gubernatora.  W 1871 roku przebudowano fronton pałacu.  Ostatni większy remont wykonano w latach dziewięćdziesiątych XX wieku przystosowując go dla potrzeb UMCS.
    
Ekspertyza techniczna obejmowała ocenę stanu technicznego budynku i elementów konstrukcyjnych, a także ocenę inwestycyjną, możliwości przebudowy i przydatności budynku dla potrzeb funkcji muzealnych.
MWSnap132
 MWSnap135 MWSnap134 MWSnap136 MWSnap137 MWSnap139 MWSnap142 MWSnap144 MWSnap145 MWSnap146 MWSnap147

C:\Users\JF\AppData\Local\Temp\msohtml1\01\clip_image002

3

Lublin, ul. 3 Maja 4. Opinia techniczna - XI.2018r.

Budynek administracyjno-biurowy przy ul. 3 Maja 4 w Lublinie jest wpisany do rejestru zabytków woj. lubelskiego pod nr A/ 274. Budynek posiada dosyć bogatą historię budowlaną. Mieścił wiele urzędów na przestrzeni XIX i XX wieku. Obecna forma architektoniczna jest bliska z okresu budowy. Ostatni większy remont wykonano w latach sześćdziesiątych XX wieku. Obecnie nie jest użytkowany. Stan techniczny budynku jako zły. Zużycie techniczne budynku ocenia się na 65%. Wielkość ta głównie wynika z okresu wieloletniej eksploatacji (ok. 50 lat), eksploatowania  budynku bez remontów, doprowadzając do postępującej degradacji elewacji, dachów i stropodachu. Obiekt wymaga kompleksowego remontu kapitalnego, uwzględniającego zachowanie elewacji wg wytycznych konserwatorskich.
Autor: inż. Janusz Fronczyk rzeczoznawca budowlany. 
MWSnap097
 MWSnap098 MWSnap099 MWSnap100 MWSnap101 MWSnap102 MWSnap103

4

Lublin, ul. Lubartowska 43 DH Bazar „Społem” LSS - 2016 - 18 r.

 Ekspertyza techniczna i projekt budowlany remontu - 2016r. Autor: inż. Janusz Fronczyk rzeczoznawca budowlany. Realizacja remontu ram stalowych; 2017 i 2018 r.

Budynek został wybudowany w latach 1938-39. Obiekt jest usytuowany obok przebiegającej rzeki poprowadzonej w podziemnym kanale betonowym, również wybudowanym w latach trzydziestych ub. wieku. Bliskość lokalizacji koryta rzecznego sprawia, że najbliższe tereny (w tym przedmiotowego Bazaru) stanowią pradolinę rzeki, o trudnych i skomplikowanych warunkach gruntowych. Podłoże gruntowe na tym terenie jest zbudowane z gruntów organicznych, namułów, torfów przewarstwianych pyłami z wysokim poziomem wód gruntowych. Grunty nośne znajdują się na poziomie min. 6m poniżej terenu.  Budowa hali była prowadzona w latach 1938-39. Zachowały się z tego okresu dokumenty ikonograficzne z zasobów MKZ Lublin i Ośrodka Brama Grodzka Teatr NN.

MWSnap063 MWSnap064   
W 1996 roku odnotowano osiadania budynku. Badania geotechniczne i wykonana ekspertyza budowlana [  ] wykazały, że wystąpiło zniszczenie dolnych części słupów żelbetowych piwnic na długości ok. 10-15cm poniżej posadzki piwnic, bezpośrednio nad stopami fundamentowymi. Przyczyną korozji było oddziaływanie na beton agresywnej wody gruntowej (w gruntach organicznych) przy niskiej klasie betonu i małej otulinie zbrojenia słupów. Równomierne procesy korozyjne wszystkich słupów i w ich wyniku zniszczenie betonu powodowało dość równomierne osiadanie budynku o wielkości 5-7cm, przez co nie uległ zniszczeniu żelbetowy strop nad piwnicami, konstrukcja o dużej sztywności.

MWSnap065 MWSnap066 MWSnap068a
Realizacja robót remontowych i wzmacniających słupy piwnic polegała na kolejnym odkopywaniu stopy żelbetowej słupa piwnic, sprawdzeniu stanu technicznego pali drewnianych, założeniu na stopie i słupie stalowej konstrukcji wzmacniającej,  jej obetonowaniu i zabezpieczeniu warstwą izolacji w części podposadzkowej. 
W parterze na żelbetowej konstrukcji oparto ramy stalowe opierając je na skrajnych słupach szkieletu żelbetowego piwnic. Ramy stalowe wykonano ze spawanych blachownic o zmiennych przekrojach dwuteowych, rozszerzających się w prętach pionowych ku węzłowi narożnemu, łączącemu się dwuspadkowym ryglem dachowym kształtującym jego formę. Między ryglami wylano żelbetowa płytę dachową, usztywniającą ramy i stanowiącą podłoże dla warstw izolacyjnych i pokrycia dachowego. Ramy stalowe z blachownic obetonowano betonem na kruszywie łamanym do kształtu prostokątnego, wystających z elewacji w formie pilastrów oraz ponad dachem. Minimalna grubość otuliny betonowej na profilu blachownicy wynosi 5cm, ale bez jakiegokolwiek zbrojenia dodatkowego. Między ramami wykonano ściany wypełniające murowane z cegły, które najpierw posiadały duże otwory okienne, a później wraz ze zmianą funkcji obiektu zostały zamurowane.Obudowa betonowa w zamierzeniu budowniczych miała za zadanie ochronę ramy stalowej przed korozją i przy blisko 70-letniej eksploatacji budynku należy uznać że taką rolę spełniła. Obudowa betonowa ram utworzyła przekrój zespolony, dający też wraz ze stropem znaczące usztywnienie konstrukcji.
Obecnie występuje spękanie obudowy betonowej i korozja pasa zewn. blachownicy. Stopień korozji zróżnicowany, max. 0.5-1 mm. Dla zabezpieczenia ramy stalowej konieczne jestzabezpieczenie prętów w płaszczźnie pasa zewnętyrznego i ponowne ich obetonowanie z siatką zbrojeniową. 
MWSnap069
IMG_20180525_111726 IMG_20180704_080422 IMG_20180705_103232 Widoczne odsłonięte zewn. pasy  blachownicy oraz stopa ramy.

 
5

Lublin, ul. Pancerniaków 6 - wiata. Ekspertyza VII.2018r.

Lublin, ul.  Pancerniaków 6. Ekspertyza techniczna wiaty magazynowej. Budynek posada konstrukcję szkieletową, składającą się ze słupów żelbetowych ażurowych  oraz opartych na nich prefabrykowanych dźwigarów dachowych mocowanych tylko obejmami stalowymi z prętów stalowych. Stan techniczny elementów żelbetowych i połączeń stalowych jest zły. Spowodowane jest to korozją zbrojenia w elementach żelbetowych jak i korozją połączeń elementów tj.obejm stalowych.  Stwierdzono ponadto: 
· korozję prętów zbrojeniowych w konstrukcyjnych elementach prefabrykowanych 

· skorodowane połączenia obejmami z prętów elementów konstrukcyjnych dźwigarów, bez zabezpieczeń p.poż. 
· wyboczone w płaszczyźnie połaci płatwie żelbetowe w stopniu dyskwalifikującym pod względem użytkowym
· zużycie techniczne konstrukcji budynku dochodzące do 70-80%.
Autor: inż. Janusz Fronczyk -  Rzeczoznawca budowlany  w specjalności  konstrukcyjno-budowlanej w zakresie projektowania i wykonawstwa
MWSnap051 MWSnap052 MWSnap053 MWSnap054 MWSnap055

6

Lublin, ul. Obrońców Pokoju 15. Ekspertyza kominów - 2018r.

Lublin, ul. Obrońców Pokoju 15. Ekspertyza stanu technicznego kominów - 2018r. w budynku wielorodzinnym. Budynek  a powstał przed II wojną światową jako dwukondygnacyjny. W latach siedemdziesiątych nadbudowano II piętro. Nadbudowę wykonano bez powiększenia ilości przewodów w kominie środkowego. Współwłaściciele prowadzą spory prawne i sądowe w różnych instancjach oskarżając się o nieprawidowe podłączenia do komina opierając się na wadliwej opnii kominiarskiej. Zadaniem ekspertyzy było ustalenie stanu technicznego spornego komina oraz podłączeń do niego na wszystkich kondygnacjach. Badania przeprowadzono filmując kamerą każdy kanał, co pozwoliło na ocenę stanu komina, jak i podłaczenia do każdego z przewodów. W badaniach ustalono wiele nieprawidłowych podłączeń do komina i inne wady przewodów, wnioskując o wykonanie wielu  robót dla zapewnienia bezpieczeństwa uzytkowania. 
Autor ekspertyzy: inż. Janusz Fronczyk - rzeczoznawca budowlany
MWSnap042
  MWSnap044 MWSnap046 MWSnap047 

7

Lublin, ul. Paderewskiego 12. Ekspertyza - sierpień 2018r.

Ekspertyza techniczna budynku Przedszkola nr 76 przy ul. Paderewskiego 12 w Lublinie.
Budynek przedszkola został wybudowany na pocz. lat osiemdziesiątych XXw.  W budynku zgłoszono do wyjaśnienia uszkodzenia. Potwierdzono w oględzinach, że w narożniku północno-zachodnim budynku występują spękania ścianek działowych i ocieplenia ścian zewn. Uszkodzenia ocenia się jako nie zagrażające zdrowiu i życiu. W wykopie badawczym wewnątrz budynku stwierdzono, że pod betonową posadzką grub. do 20cm znajduje się pustka powietrzna grub. ok. 10 cm, powstała wskutek osiadania pod nią gruntów nasypowych. Z betonowej posadzki powstał strop, ale na tyle niestabilny, że się ugina pod ustawionymi ściankami działowymi, a te w konsekwencji tego pękają. 
Badania zarysowań na izolacji termicznej wykazały, że są to rysy skurczowe, powstałe wskutek błędów wykonawczych. Naprawa spękań jest możliwa i konieczna dla zatrzymania dalszych procesów destrukcyjnych warstwy ocieplenia.
Autor ekspertyzy: inż. Janusz fronczyk - rzeczoznawca budowlany  - sierpień 2018r.
MWSnap048
MWSnap049MWSnap050  

8

Lubomelska 1-3 w Lublinie . Ekspertyza techniczna i PBW. VIII.2018r.

Lubomelska 1-3 w Lublinie. Ekspertyza techniczna, projekt budowlany i wykonawczy remontu parkingu w podcieniach budynku.  Autor: inż. J. Fronczyk -rzezczoznawca budowlany, mgr inż. Adam Jarosz

Budynek został  wzniesiony na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pod przedmiotowym parkingiem znajdują się dwie kondygnacje piwnic. Wcześniej w stropie znajdowały się świetliki, obecnie już zlikwidowane. Stropodach nad piwnicami obecnie jest wykorzystywany jako parking dla samochodów osobowych. 
Parking w budynku znajduje się w poziomie otwartego przyziemia. Składa się z dwóch segmentów przedzielonych pionem komunikacyjnym budynku. W poziomie parteru budynku konstrukcja budynku składa się ze ścian poprzecznych i słupów żelbetowych w kształcie litery „V”.  W dwóch kondygnacjach podziemnych ściany, stropy i podciągi żelbetowe. Bezpośrednio pod parkingiem płyta stropowa żelbetowa posiada grubość łącznie z tynkiem 34 cm sprawdzona przewiertem. Od strony frontowej parking zakończony kominkami wentylacyjnymi z wypełnieniem przestrzeni między nimi ceglanymi donicami.
Pomieszczenia piwnic pod parkingiem posiadają widoczne zacieki, złuszczenia i uszkodzenia tynków. Największe nasilenie zniszczeń usytuowane jest w obrębie ściany od Lubomelskiej.
Stan techniczny izolacji stropodachu oceniono jako zły, wymagający przebudowy. Izolacje przeciwwodne są nieszczelne i powodują zacieki na niższej kondygnacji piwnic, a izolacja termiczna nie spełnia obowiązujących wymagań termicznych dla stropodachów. W projekcie przebudowy stropodachu zaprojektowano nowe warstwy podbudowy, izolacyjne, konstrukcji płyty posadzkwej wraz dylatacjami i nawierzchnię parkingu.
 MWSnap148
 MWSnap149 MWSnap150 MWSnap151  MWSnap152

 

9

Dwór w Drzewcach - VIII.2018r.

Dwór w Drzewcach - VIII.2018r. Ekspertyza techniczna budynku d. dworu - 2018r. Budynek zaniedbany i opuszczony w stanie bliskim ruiny. Wpisany do rejestru zabytków woj. lubelskiego. Autor: inż. Janusz Fronczyk z zespołem.
Ekspertyza techniczna o stanie technicznym  budynku dworu w miejscowości Drzewce, gmina Nałęczów.  Budynek dworu w Drzewcach jest wybudowany w pocz. XIX w. W II poł. XX wieku użytkowany przez miejscową Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną, a od ok. kilkunastu lat nie jest użytkowany.  Budynek dworu wraz otaczającym terenem jest wpisany do rejestru zabytków woj. lubelskiego pod. nr A/754. Stan techniczny budynku dworu jest zły, bliski stanu ruiny. Przyczyną takiego stanu jest nie tylko wiek obiektu, ale też niedbała, wręcz dewastacyjna eksploatacja poprzednich użytkowników oraz w ostatnich kilkunastu latach pozostawienie nieużytkowanego budynku bez napraw. Obecnie zużycie techniczne budynku dworu wg własnych obliczeń wynosi ok. 85%. Stropy, dach i instalacje  wymagają wymiany, s ściany i fundamety remontu i izolacji przeciwwodnych. 

Drzewce-001Drzewce-016  

Drzewce-060Drzewce-100Drzewce-124Drzewce-131ściana szczytowa północna

10

Lublin, ul. Archidiakońska 3. Ekspertyza V.2018r.

Lublin, ul. Archidiakońska 3. Ekspertyza techniczna o stanie technicznym kamienicy mieszczańskiej. Autor: inż. Janusz Fronczyk - rzeczoznawca budowlany. Współpraca: mgr inz. Adam Jarosz, Mirosław Berliński.
W 1575 roku budynki na działce prawdopodobnie spłonęły w wyniku pożaru miasta a następnie pojawia się wzmianka o budynkach drewniano - murowanych z roku 1600. Po roku 1611 obiekt uzyskał obecną wysokość i zbliżony do dzisiejszego układ. Z II połowy XVIII wieku pochodzą informacje o bardzo złym stanie kamienicy a pod koniec XVIII wieku miał miejsce duży remont który ukształtował dzisiejszy układ parteru. Elewacja frontowa zwieńczona została attyką dostosowaną do trójosiowego podziału. W XIX wieku nie wprowadzano większych zmian oprócz wprowadzenia podziałów na I poziomie piwnicy traktu tylnego kamienicy. Kamienica usytuowana jest w zabudowie zwartej. Posiada układ konstrukcyjny podłużny, o zmiennej ilości traktów na kondygnacjach, wynikających z kolejnych remontów i przebudów.  Pod budynkiem znajdują się dwie kondygnacje piwnic.
Kamienica od wielu lat jest niezamieszkała. Przeprowadzono w niej też szczegółowe badania architektoniczne. Stan techniczny kamienicy oceniono ogólnie jako zły. Składa się na to wiele uszkodzeń ścian, stropów i sklepień, a także inne okoliczności jak sytuowanie ścian na sklepieniach, zły stan schodów i dachu.
MWSnap085
 MWSnap086 MWSnap087 MWSnap088 MWSnap089 MWSnap090 MWSnap091 MWSnap092 MWSnap093 MWSnap094 MWSnap095