Ekspertyza techniczna kościoła parafialnego p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej i projekt budowlany remontu sklepień. Autorzy: inż. janusz Fronczyk, mgr inż. Adam Jarosz

Budynek kościoła parafialnego w Dzwoli p.w. M.B. Częstochowskiej w Dzwoli został wzniesiony w latach 1924-1927 wg projektu architekta Ignacego Kędzierskiego z Lublina. Kościół jest zbudowany z kamienia i palonej cegły. Posiada trzy nawy w stylu neobarokowym przykryte sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Na frontonie wysoka 46 m wieża z głównym wejściem, a nad nawą główną wieżyczka.   

  

Nad nawami w obu kierunkach przebiegają półkoliste łęki ceglane szerokości 0,86m, wyznaczające wielkości poszczególnych pól sklepiennych. Wszystkie sklepienia posiadają konstrukcję krzyżowo-żebrową kolebkową, składającą się z żeber 1x1cegły wypuszczonych do góry i wypełnień w polach grubości ½ cegły. Od spodu sklepienia są gładkie z widocznymi na krawędziach fryzami malarskimi i w polach ikonami świętych. Od góry sklepienia są nagie, z cienką warstwą szlichty z zaprawy, bez ocieplenia.  Sklepienia posiadają uszkodzenia w postaci spękań i zarysowań widocznych od spodu sklepienia i w kilku przypadkach z góry sklepienia przy większej szerokości rys i skrośnym pęknięciu. Układ zarysowań i pęknięć przebiega kilkumetrowym pasmem, ukośnie przez trzy nawy od prawego narożnika południowego (przy wejściu) do narożnika północnego (przed prezbiterium).    

              

 Badania własne podłoża gruntowego wykazały, że w poziomie posadowienia fundamentów kościoła występują piaski drobne o miąższości ok. 1-1.5m, a poniżej grunty spoiste o mniejszej nośności, tj. pyły i gliny pylaste w stanie plastycznym, głębiej twardoplastycznym. Wynika to z faktu, że wody gruntowe łatwo przenikają przez piaski i zatrzymują się na gruntach trudnoprzepuszczalnych, uplastyczniając je na głębokości do 1.0m. Układ warstw gruntowych poniżej posadowienia ścian kościoła jest nierównomierny z najbardziej uplastycznionymi gruntami znajduje się w części południowo-wschodniej kościoła. Spękania sklepień nie powstały z przyczyn utraty nośności. Przyczyną spękań sklepień jest nierównomierne osiadanie ścian i filarów kościoła. Osiadające w różnej wielkości partie ścian i filarów powodują powstawanie naprężeń rozciągających, których redukcja następuje po pęknięciu murowanego naproża, łęku  lub sklepienia.  Elementy murowe przystosowane są do przenoszenia naprężeń ściskających, a przy rozciąganiu pękają.

       

Odkrywka fundamentu, przekrój podłoża gruntowego, model ściany z filarem i obciążeniami oraz wynik obciążeń gruntu pod fundamentemObecnie, po zainstalowaniu kanalizacji deszczowej wokół kościoła i odprowadzeniu wód opadowych na dalszy teren problem przenikania do podłoża wód opadowych jest znacznie zmniejszony.

Stan techniczny sklepień oceniono  na niezadowalający i miejscowo przedawaryjny. Konieczne jest wykonanie przeprowadzenia remontu i wzmocnienia konstrukcji sklepień.

.        

Remont sklepień: wzmacnianie żeber kotwionym zbrojeniiem, kopuła sklepień z wklejaną taśmą z włókien węglowych i iniekcja spękań od spodu.